درمان آبریزش بینی کلافه کننده چیست؟

به عنوان علامت رایج بسیاری از بیماری ها – سرماخوردگی، آنفولانزا، کووید-۱۹، آلرژی – همه ما با آبریزش بینی روبرو بوده ایم. اما وقتی مدام مجبور هستید بینی خود را تمیز کنید چه؟ مثلاً به محض شروع غذا خوردن اگر دچار آبریزش بینی شوید طبیعی است؟ آبریزش بینی کلافه کننده را چگونه درمان کنیم؟ این مقاله که ترجمه و تالیف از houstonmethodist میباشد را تا انتها مطالعه نمایید.

دکتر ماس تاکاشیما، پزشک گوش و حلق و بینی که در درمان مشکلات بینی و سینوس تخصص دارد، می گوید: این همیشه فقط آبریزش بینی نیست. بسیاری از علائم دیگر با رینیت مزمن همراه هستند، از جمله عطسه، احتقان، سرفه و خارش بینی.

رینیت مزمن که معمولاً به عنوان آبریزش مزمن بینی شناخته می شود، علائم جدی ایجاد نمی کند. اما این بدان معنا نیست که آنها آزاردهنده نیستند – به خصوص اگر ثابت باشند یا از بین نروند. به این ترتیب، احتمالاً به دنبال درمان هستید.

چه زمانی آبریزش بینی مزمن محسوب می شود؟

رینیت زمانی رخ می دهد که بینی شما به دلایلی تحریک یا ملتهب شدن و در پاسخ، مخاط بیشتری تولید می کند. این مخاط برای کمک به به دام انداختن و از بین بردن هر چیزی که باعث تحریک می شود کمک می کند، اما همچنین چیزی است که منجر به آبریزش بینی و علائم همراه آن می شود.

خوشبختانه، این معمولاً موقتی است (به نام رینیت حاد) و یک اختلال بزرگ در زندگی شما نیست. با رفع التهاب، آبریزش بینی نیز برطرف می شود.

از طرف دیگر، رینیت مزمن زمانی اتفاق می‌افتد که بینی دائماً تحریک یا ملتهب می‌شود، تا جایی که به نظر می‌رسد آبریزش بینی از بین نمی‌رود یا همیشه باقی می‌ماند. دکتر تاکاشیما خاطرنشان می کند که این مطمئناً می تواند منجر به مشکلات قابل توجه کیفیت زندگی شود.

دکتر تاکاشیما توضیح می‌دهد: رینیت مزمن زمانی است که این علائم برای ماه‌ها تا حتی سال‌ها، با وجود حداقل یک ماه استفاده از داروها برای درمان این مشکل، باقی می‌مانند. این افرادی هستند که همیشه دستمال کاغذی را در جیب خود نگه می‌دارند و دائماً بینی خود را پاک می‌کنند. گاهی اوقات حتی خجالت می‌کشند در جمع حضور پیدا کنند.

چه چیزی باعث آبریزش دائمی بینی می شود؟

علل رینیت حاد احتمالاً سرماخوردگی، آنفولانزا، کووید-۱۹ یا آلرژی های فصلی خفیف است.

با این حال، علل رینیت مزمن اغلب بلافاصله مشخص نیست. اما شایع ترین علل عبارتند از:

رینیت آلرژیک – زمانی که آلرژن ها باعث التهاب در بینی می شوند
رفلاکس اسید – زمانی که اسید معده به سمت بینی می رود و پوشش های آن را تحریک می کند
رینیت وازوموتور – دسته ای از رینیت غیر آلرژیک که زمانی رخ می دهد که مغز و بینی نسبت به چیزهای روزمره مانند آلودگی هوا، هوای سرد، غذاهای تند یا ورزش واکنش اغراق آمیزی نشان می دهند و باعث تولید مخاط بیش از حد نیاز واقعی می شوند.

دکتر تاکاشیما می گوید: “رینیت آلرژیک احتمالاً شایع ترین علت آبریزش مداوم بینی است.”

دکتر تاکاشیما خاطرنشان می کند، متاسفانه، تا حد زیادی مشخص نیست که چرا رینیت وازوموتور دقیقاً اتفاق می افتد، اگرچه با افزایش سن شایع تر می شود.

همچنین دلایل کمتر رایج آبریزش دائمی بینی نیز وجود دارد، مانند مصرف برخی داروها. به عنوان مثال، استفاده بیش از حد از اسپری‌های ضد احتقان بینی می‌تواند یکی از دلایل مخرب آبریزش بینی باشد که از بین نمی‌رود.

دکتر تاکاشیما توضیح می‌دهد: «بیماری‌های ویروسی گاهی اوقات می‌توانند باعث آبریزش دائمی بینی یا سرفه شوند، زیرا معمولاً این دو علامت آخری هستند که پس از رفع عفونت برطرف می‌شوند.»

دکتر تاکاشیما با وجود تمام دلایل بالقوه مختلف برای آبریزش دائمی بینی، اشاره می کند که رفع مشکل با شناسایی عامل ایجاد آن شروع می شود.

نکات و درمان های طبیعی برای سینوزیت

درمان آبریزش بینی دائمی

اولین قدم برای مقابله با آبریزش بینی که از بین نمی رود این است که با پزشک مشورت کنید. او می‌تواند شما را با برخی از داروها و درمان‌های اولیه که اغلب برای کمک به رفع علائم لازم هستند، مانند اسپری‌های بینی، آنتی‌هیستامین‌های خوراکی و شستشوی سینوس‌ها شروع کند.

دکتر تاکاشیما می گوید: برای مثال، این داروهای اساسی می توانند به درمان رینیت آلرژیک کمک کنند. ” شستشوی سینوس ها گزینه عالی دیگری است زیرا بینی را از محرک ها مانند آلرژن ها یا آلاینده های محیطی پاک می کند.” اگر این گزینه‌های درمان رینیت مزمن خط مقدم کارساز نبود، پزشک شما را به یک متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می‌دهد.

دکتر تاکاشیما توضیح می دهد: “در این مرحله، ما شروع به بررسی دقیق تر علل بالقوه زمینه ای رینیت می کنیم.”

گوش و حلق و بینی شما از شما در مورد سابقه علائم و اینکه آیا سایر شرایط سلامتی دارید می پرسد و از این اطلاعات برای محدود کردن محتمل ترین تشخیص استفاده می کند. به عنوان مثال، او می‌گوید که اگر یک بیمار بگوید که بینی‌اش در حین غذا خوردن یا ورزش بیشتر می‌رود، سرنخ بزرگی است که رینیت غیر آلرژیک ممکن است مقصر باشد.

دکتر تاکاشیما توضیح می‌دهد: «در چنین موردی، ممکن است اسپری بینی ایپراتروپیوم را امتحان کنیم، که میزان مخاطی که بینی شما تولید می‌کند را کاهش می‌دهد و ببینیم آیا علائم بهبود می‌یابند یا خیر.

اگر مشکوک به رینیت آلرژیک باشد، متخصص گوش و حلق و بینی ممکن است آزمایش آلرژی و تزریق واکسن یا قطره های آلرژیک بعدی را برای کمک به مبارزه با آلرژن های خاص توصیه کند. اگر علت آن رفلاکس اسید باشد، ممکن است داروهایی برای کمک به آن تجویز شود.

دکتر تاکاشیما می‌گوید: «ما این گزینه‌ها را امتحان می‌کنیم و می‌بینیم که آیا علائم بهبود می‌یابند یا نه، و از آنجا به مدیریت مشکل ادامه می‌دهیم. با این حال، گاهی اوقات همه این موارد را امتحان می کنیم و بیمار همچنان آبریزش دائمی بینی دارد. این زمانی است که شروع به بررسی روش ها می کنیم.

اگر با وجود درمان همچنان آبریزش بینی دارید چه باید کرد؟

اگر آبریزش مزمن بینی به درمان‌های مرسوم پاسخ نمی‌دهد و به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد تأثیر می‌گذارد، ممکن است حتی جراحی در نظر گرفته شوند.

دکتر تاکاشیما می‌گوید: «البته ما همیشه در تلاش هستیم تا راه‌های غیرتهاجمی برای درمان چنین مشکلاتی پیدا کنیم، اما روش‌هایی وجود دارد که می‌توانیم در صورت نیاز انجام دهیم که بسیار مفید هستند».

به عنوان مثال، کرایوتراپی یا درمان با فرکانس رادیویی دو روش در مطب هستند که می توانند به درمان رینیت غیر آلرژیک کمک کنند.

دکتر تاکاشیما توضیح می‌دهد: «در هر صورت، یک دستگاه کوچک در بالای بینی و درست در امتداد عصب قرار می‌گیرد که تولید مخاط را کنترل می‌کند. سپس دمای بسیار سرد یا انرژی فرکانس رادیویی به آن عصب اعمال می شود. این درمان به جلوگیری از تحریک نامناسب بینی برای تولید مخاط اضافی توسط مغز کمک می کند.

هر دو روش با حداقل ناراحتی، کوتاه و بسیار ایمن هستند. دکتر تاکاشیما خاطرنشان می کند که این دو روش کارایی مشابهی دارند – حدود ۶۵٪ از بیماران متوجه کاهش ۷۰٪  می شوند.

دکتر تاکاشیما می‌گوید: تیم ما زمان زیادی را صرف تحقیق و انتشار در مورد علت بروز رینیت مزمن و همچنین اثربخشی این روش‌ها برای درمان آن کرده است. آنچه که ما دریافتیم این است که این روش‌های مطب فقط برای رینیت غیر آلرژیک مفید نیستند، بلکه می‌توانند به کاهش علائم رینیت آلرژیک نیز کمک کنند.

این بدان معناست که به جای تزریق واکسن های آلرژی به مدت دو تا سه سال، برخی از مبتلایان جدی به رینیت آلرژیک ممکن است به جای آن اقدام به انجام عمل کنند.

به عنوان آخرین راه حل، جراحی را می توان برای درمان رینیت مزمن در نظر گرفت – قطع فیزیکی منبع عصبی که منجر به تولید بیش از حد مخاط می شود.

دکتر تاکاشیما می گوید: «اگر روش های مطب ما با شکست مواجه شود، در برخی موارد در مورد جراحی صحبت می کنیم. ما ترجیح می‌دهیم قبل از توصیه هر نوع گزینه‌های جراحی، تمام گزینه‌های درمانی دیگرمان، از روش‌های غیرتهاجمی گرفته تا روش‌های کمتر تهاجمی را به پایان برسانیم. اما جراحی می‌تواند یک شکل مؤثر از درمان باشد.»