آسیب روحی و روانی یا تروما یعنی چه ؟

ضربه عاطفی و روانی نتیجه حوادث استرس زای فوق العاده ای است که احساس امنیت شما را خرد می کند و باعث می شود در دنیایی خطرناک احساس ناتوانی کنید. آسیب روانی می تواند شما را درگیر احساسات ، خاطرات و اضطراب ناراحت کننده کند که از بین نخواهد رفت. همچنین می تواند احساس بی حسی ، قطع ارتباط و عدم اعتماد به افراد دیگر را برای شما ایجاد کند.

تجربیات آسیب زا اغلب تهدیدی برای زندگی یا ایمنی است ، اما هر موقعیتی که احساس خستگی و انزوا در شما ایجاد کند ، می تواند منجر به ضربه روحی شود ، حتی اگر آسیب جسمی نداشته باشد و هر چقدر احساس ترس و درماندگی کنید ، بیشتر ضربه می بینید.

منشاء آسیب های روحی و روانی

آسیب روحی و روانی می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

حوادث : مانند تصادف ، آسیب دیدگی یا حمله خشونت آمیز ، خصوصاً اگر غیر منتظره باشد یا در کودکی اتفاق افتاده باشد.

استرس مداوم و بی امان : مانند زندگی در محله ای پر از جرم ، مبارزه با بیماری تهدید کننده زندگی یا تجربه حوادث آسیب زایی که به طور مکرر رخ می دهد ، مانند زورگویی ، خشونت خانگی یا بی توجهی به دوران کودکی.

علل معمولاً نادیده گرفته شده : مانند جراحی (به ویژه در ۳ سال اول زندگی) ، مرگ ناگهانی یکی از نزدیکان ، قطع رابطه قابل توجه یا تجربه تحقیرآمیز یا عمیقا ناامید کننده ، به ویژه اگر کسی عمداً ظلم کرده باشد.

کنار آمدن با آسیب های ناشی از یک فاجعه طبیعی یا مصنوعی : می تواند چالش های منحصر به فردی ایجاد کند – حتی اگر مستقیماً در این رویداد شرکت نداشته باشید. در واقع ، گرچه بسیار بعید است که هر یک از ما قربانیان مستقیم حمله تروریستی ، سقوط هواپیما یا تیراندازی دسته جمعی باشیم ، به عنوان مثال ، همه ما مرتباً توسط تصاویر وحشتناک در شبکه های اجتماعی و منابع خبری دیده ایم. بارها و بارها دیدن این تصاویر می تواند سیستم عصبی شما را تحت فشار قرار دهد و استرس آسیب زایی ایجاد کند.

آسیب های روحی و روانی

آسیب های روحی و روانی در دوران کودکی

آسیب های دوران کودکی می تواند ناشی از هر چیزی باشد که احساس امنیت کودک را مختل می کند ، از جمله:

یک محیط ناپایدار یا ناامن
جدایی از والدین
بیماری جدی
سو استفاده جنسی ، جسمی یا کلامی
خشونت خانگی
بی توجهی

تجربه آسیب روحی و روانی در دوران کودکی می تواند منجر به یک اثر شدید و طولانی مدت شود. وقتی ترومای دوران کودکی برطرف نشد ، احساس ترس و درماندگی به بزرگسالی منتقل می شود و زمینه را برای ترومای بیشتر فراهم می کند. با این حال ، حتی اگر آسیب روحی شما سالها پیش اتفاق افتاده باشد ، مراحلی وجود دارد که می توانید برای غلبه بر درد ، یادگیری اعتماد و ارتباط دوباره با دیگران و بازیابی حس تعادل عاطفی خود را انجام دهید.

علائم تروما یا اسیب روحی و روانی

همه ما به طرق مختلف به آسیب های روحی و روانی برخورد می کنیم و طیف وسیعی از واکنشهای جسمی و احساسی را تجربه می کنیم. هیچ روشی “درست” یا “غلط” برای تفکر ، احساس یا پاسخ دادن وجود ندارد ، بنابراین در مورد واکنشهای خود یا افراد دیگر قضاوت نکنید. پاسخ های شما واکنش های عادی به رویدادهای غیرعادی است.

علائم آسیب عاطفی و روانی:

شوک ، انکار یا ناباوری
گیجی ، مشکل در تمرکز
عصبانیت ، تحریک پذیری ، تغییرات خلقی
اضطراب و ترس
گناه ، شرم ، سرزنش خود
کناره گیری از دیگران
احساس غم یا ناامیدی
احساس قطع یا بی حس شدن

علائم جسمی:

بی خوابی یا کابوس
خستگی
به راحتی مبهوت شدن
مشکل در تمرکز
ضربان قلب زیاد
تحریک معده
درد ها
تنش عضلانی

علائم آسیب عاطفی

بهبودی از تروما

علائم تروما به طور معمول از چند روز تا چند ماه طول می کشد و با پردازش یک رویداد ناخوشایند به تدریج محو می شوند. اما حتی وقتی حالتان بهتر است ، ممکن است گاه گاهی خاطرات یا احساسات دردناک شما را آزار دهد – خصوصاً در پاسخ به عواملی مانند سالگرد واقعه یا چیزی که شما را به یاد تروما می اندازد.

اگر علائم ترومای روانی شما کاهش پیدا نکرد – یا حتی بدتر هم می شوند – و متوجه شدید که دیگر نمی توانید برای مدت طولانی از این رویداد حرکت کنید ، ممکن است دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شوید. ) در حالی که ضربه عاطفی یک واکنش طبیعی به یک واقعه ناراحت کننده است ، هنگامی که سیستم عصبی شما “گیر می کند” PTSD می شود و شما در شوک روانشناختی باقی می مانید ، قادر به درک آنچه اتفاق افتاده است یا احساسات خود را پردازش نمی کنید.

صرف نظر از اینکه یک واقعه آسیب زا منجر به مرگ می شود یا نه ، شما به عنوان یک بازمانده باید با از دست دادن احساس امنیت خود دست کم موقتاً کنار بیایید. واکنش طبیعی در برابر این ضرر غم و اندوه است. مانند افرادی که عزیزی را از دست داده اند ، شما باید یک مرحله عزاداری را طی کنید. نکات زیر می تواند به شما کمک کند تا با غم و اندوه کنار بیایید ، از تروما ترمیم شده و زندگی خود را ادامه دهید.

راهکارهای درمان آسیب های روحی و روانی

۱: حرکت کنید

تروما تعادل طبیعی بدن شما را بر هم می زند و شما را در حالت بیش فعالی و ترسنگه میدارد. علاوه بر سوزاندن آدرنالین و ترشح اندورفین ، ورزش و حرکت در واقع می تواند به ترمیم سیستم عصبی شما کمک کند.

سعی کنید در بیشتر روزها ۳۰ دقیقه یا بیشتر ورزش کنید. یا میتوانید سه بار ورزش کوتاه ۱۰ دقیقه ای در روز انجام دهید.

ورزشی که ریتمیک باشد و دست و پایتان را درگیر کند – مانند راه رفتن ، دویدن ، شنا کردن ، بسکتبال  – بهترین عملکرد را دارد.

یک عنصر ذهن آگاهی اضافه کنید. به جای تمرکز روی افکار خود و یا منحرف کردن حواس خود در حین ورزش ، واقعاً بر روی بدن خود و احساس آن هنگام حرکت تمرکز کنید. به احساس برخورد پاها با زمین یا ریتم تنفس یا احساس باد روی پوست توجه کنید. سنگ نوردی ، بوکس ، تمرین با وزنه ، یا ورزش های رزمی می تواند این کار را آسان کند – به هر حال شما باید در حین انجام این فعالیت ها روی حرکات بدن خود تمرکز کنید تا از آسیب دیدگی جلوگیری کنید.

درمان آسیب های روحی و روانی

 ۲: منزوی نشوید

به دنبال تروما و آسیب روحی ، ممکن است بخواهید از دیگران کنار بروید ، اما انزوا فقط اوضاع را بدتر می کند. ارتباط رو در رو با دیگران به بهبودی شما کمک می کند ، بنابراین سعی کنید روابط خود را حفظ کنید و از گذراندن وقت زیاد به تنهایی خودداری کنید.

لازم نیست در مورد تروما صحبت کنید. ارتباط با دیگران لزوماً صحبت از آسیب نیست.

درخواست پشتیبانی کنید. در حالی که لازم نیست در مورد خود تروما صحبت کنید ، مهم این است که شما فردی را داشته باشید که احساسات خود را با او به اشتراک بگذارید ، کسی که بدون اینکه شما را قضاوت کند با دقت گوش می دهد. به یکی از اعضای خانواده ، دوست ، مشاور معتمد مراجعه کنید.

در فعالیت های اجتماعی شرکت کنید ، حتی اگر دوست ندارید. فعالیت های “عادی” را با افراد دیگر انجام دهید ، فعالیت هایی که هیچ ارتباطی با تجربه آسیب زا ندارند.

دوباره با دوستان قدیمی ارتباط برقرار کنید. اگر از روابطی که قبلاً برایتان مهم بودند عقب نشینی کرده اید ، سعی کنید دوباره به هم وصل شوید.

دوستان جدید پیدا کنید اگر به تنهایی یا دور از خانواده و دوستان زندگی می کنید ، مهم است که با آنها ارتباط برقرار کنید و دوستان جدید پیدا کنید. در یک کلاس شرکت کنید یا به یک باشگاه بپیوندید تا با افرادی که علایق مشابهی دارند ملاقات کنید ، به انجمن فارغ التحصیلان متصل شوید یا با همسایگان یا همکاران شغلی خود تماس بگیرید.

 ۳: سیستم عصبی خود را تنظیم کنید

مهم نیست که چقدر حس آشفتگی ، اضطراب یا کنترل دارید ، باید بدانید که می توانید سیستم تحریک خود را تغییر داده و خود را آرام کنید. نه تنها به تسکین اضطراب مرتبط با ضربه کمک می کند بلکه احساس کنترل بیشتری نیز ایجاد می کند.

تنفس آگاهانه. اگر احساس گمراهی ، گیجی یا ناراحتی دارید ، تمرین تنفس آگاهانه راهی سریع برای آرام کردن خود است. به سادگی ۶۰ نفس بکشید ، و توجه خود را بر روی هر نفس خارج کنید.

 احساسات خود را در مورد آسیب دیدگی هنگام بروز تصدیق کنید و آنها را بپذیرید.

        پیشنهاد می کنیم مقاله “مراقبه یا مدیتیشن چیست؟” را نیز مطالعه بفرمایید.      

آسیب روحی و روانی

 ۴: مراقب سلامتی خود باشید

درست است: داشتن بدن سالم می تواند توانایی شما در کنار آمدن با آسیب روحی و روانی  را افزایش دهد.

باندازه کافی بخواب. پس از یک تجربه آسیب زا ، نگرانی یا ترس ممکن است الگوی خواب شما را مختل کند. اما کمبود خواب با کیفیت می تواند علائم تروما را تشدید کرده و حفظ تعادل عاطفی را دشوار کند. هر روز در یک ساعت مشخص بخوابید و بلند شوید و ۷ تا ۹ ساعت خواب هر شب را هدف قرار دهید.

از مصرف الکل و مواد مخدر خودداری کنید. استفاده از آنها می تواند علائم تروما را بدتر کرده و احساس افسردگی ، اضطراب و انزوا را افزایش دهد.

رژیم غذایی متعادل داشته باشید. خوردن وعده های غذایی کوچک و متعادل در طول روز به شما کمک می کند انرژی خود را بالا نگه دارید و تغییرات خلقی را به حداقل برسانید. از غذاهای شیرین و سرخ شده پرهیز کنید و مقدار زیادی چربی امگا ۳ – مانند ماهی آزاد ، گردو ، دانه های سویا و دانه های کتان بخورید تا روحیه شما تقویت شود.

استرس را کاهش دهید. تکنیک های آرام سازی مانند مدیتیشن ، یوگا یا تمرینات تنفس عمیق را امتحان کنید. برای فعالیت هایی که از جمله سرگرمی های مورد علاقه شما لذت می برند زمان بندی کنید.

برای بهبودی از آسیب روانی و عاطفی ، باید احساسات و خاطرات ناخوشایند را که مدتها از آن اجتناب کرده اید ، برطرف کنید ، یاد بگیرید که احساسات قوی را تنظیم کنید و توانایی خود را دوباره بسازید به دیگران اعتماد کنیم. یک متخصص تروما ممکن است از روشهای مختلف درمانی در درمان شما استفاده کند مراجعه کنید.

واکنش کودکان در برابر آسیب روحی و روانی

پسرفت:

بسیاری از کودکان نیاز به بازگشت به مرحله اولیه که احساس امنیت بیشتری دارند ، دارند. بچه های کوچکتر ممکن است تخت را خیس کنند .کودکان بزرگتر ممکن است از تنها بودن ترس داشته باشند. اگر فرزندتان اینگونه پاسخ دهد ، درک ، صبوری و آرامش خاطر بسیار مهم است.

فکر کردن در مورد این واقعه :

کودکان زیر ۸ سال فکر می کنند اگر مشکلی پیش آمد ، تقصیر آنهاست. مطمئن باشید فرزند شما می فهمد که او باعث این واقعه نشده است.

آسیب روحی

اختلالات خواب:

بعضی از کودکان به سختی به خواب می روند. دیگران مرتباً بیدار می شوند یا خوابهای آزار دهنده ای می بینند. به او کمک کنید تا راحت بخوابد. وقت اضافی را با هم سپری کنید ، قبل از خواب برایش قصه و کتاب بخوانید. صبور باشید ممکن است زمان ببرد تا او دوباره خواب ارام و به موقع را تجربه کند.

 

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]
فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.