وسواس فکری، مغزتان را می‌خورد

همینک در مجله آنلاین فارسی ها با مطلب”وسواس فکری، مغزتان را می‌خورد ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

بپرس تا بگم

این روزها همه جا صحبت از ویروسی ناخوانده است که ذهن و فکر و رفتارهای همه افراد را مشغول خودش کرده‎است.

نگرانی و ترس از بیماری کم و زیاد در وجود همه ما هست.

شستن دست‎ها و مراقبت از خود، یکی از کارهایی است که کمک می‎کند تهدید ویروس و نگرانی ما کم شود اما همین مراقبت و شست‎وشو، خودش می‎تواند علت اضطراب شود چون شبیه به وسواس است.

مرز بین وسواس و پاکیزگی، این روزها به مسئله خیلی‎ها تبدیل شده‎است.

در ادامه مواردی را فهرست می‎کنم تا این مرز برای‎مان مشخص‎تر شود.

وسواس با افکار اضطراب‎آور و ناخواسته همراه است. در کرونا چطور؟ شاید این روزها برایت پیش آمده ‎باشد که گاهی یادت برود لازم است دست‎هایت را بشویی. شستن دست‎ها برای پیشگیری از کرونا تحت کنترل و اختیار ماست و مثل وسواس، به دنبال فشار افکار ناراحت‎کننده نمی‎آید.

فردی که وسواس دارد تلاش می‌کند که افکارش را سرکوب کند و نادیده بگیرد اما موفق نمی‏شود.

درباره کرونا چطور؟

ما مطمئن هستیم فکرمان درمورد شست‌وشو کمک‎کننده است و سعی نداریم آن را نادیده بگیریم.

فردی که وسواس دارد معتقد است که باید طبق یک روال و نظم مشخص دست‎هایش را بشوید.

درباره کرونا، چی؟

ما دست‎های‎مان را بعد از تماس با چیزهایی که احتمال آلودگی‎شان وجود دارد، می‎شوییم.

فرد مبتلا به وسواس، شست‌وشو را برای کاهش اضطراب انجام می‎دهد با این‎حال اضطرابش کم نمی‎شود.

پس به‎طور افراطی این کار را انجام می‎دهد. حتی ممکن است در روز چندین ساعت را به شست‎وشو اختصاص بدهد درحدی‌که به پوست دست‌هایش آسیب می‌رسد.

ما درباره کرونا می‎دانیم که بعد از شست‎وشوی اصولی دست‎ها، خطری تهدیدمان نمی‎کند.

شست‌وشو در وسواس به‎نحوی است که در شغل، تحصیل و فعالیت‌های اجتماعی فرد مشکلاتی به‎وجود می‎آورد.

مثلا فرد در زنگ تفریح آن‎قدر برای شستن دست‌هایش زمان می‎گذارد که دیر به کلاس می‎رسد.

درباره کرونا چطور؟ فقط زمان‎های کوتاه ۲۰ ثانیه‎ای در طول روز، صرف شستن دست‎ها می‎کنیم.

مهم‌ترین مشخصه وسواس این است که ناشی از بیماری یا موقعیت خاصی نباشد

یعنی این روزها که ما دست‌های‌مان را برای پیشگیری از ابتلا به کرونا می‎شوییم، لزوما وسواس نداریم.

اگر با این اطلاعات جواب سوالت را نگرفتی یا باز هم نگران هستی، حتما از یک روان شناس یا مشاور کمک بگیر.

نویسنده : رضا شم‎آبادی،خراسان