عکس فیلم و سریالفیلم و سریال
درباره سریال محبوب پیکی بلایندرز
کار آنها اداره یک مرکز شرطبندی روی اسبهای مسابقهای است و گاه و بیگاه آنها نتیجه مسابقات را از قبل به مردم ساده باور منطقه میگویند تا بتوانند پول بیشتری به جیب بزنند. آرتور برادر بزرگتر است که به ظاهر رهبری این خانواده را بر عهده دارد، اما تامی که در جنگ تونل میکنده و از نظر مقام نظامی هم از دو برادر بالاتر بوده، کسی است که از پشت پرده هدایت اوضاع را بر عهده دارد.
با این حال استیون نایت نویسنده سریال میگوید: میدانید – و این را الکی هم نمیگویم – که من هرگز این سریالها را تماشاش نکردم. من هرگز «وایر» یا «بوردواک امپایر» را نگاه نکردم. این کار به نحوی از عمد بود چون نمیخواهم کار دیگران را نگاه کنم چون این امر در نهایت ناگزیر باعث میشود کار خودتان هم تحت تاثیر آنها قرار بگیرد.
این سریال که وقتی پخشش شروع شده بود «بوردواک امپایر» بریتانیایی لقب گرفته بود، با برخوردی مانند یک فیلم سینمایی روبه رو شد. لباسها و فیلمبرداری این سریال در تمام مدت حیرتانگیز هستند. هر شات از سریال مانند یک فیلم وسترن به نظر میآید و این نوع برخوردی نیست که شهری که به ما بلک سَبَت و کراسرودز را داد، به آن عادت داشته باشد. استفاده از موسیقی مدرن هم در آن جالب است. آهنگ ملایم ارعابگر «دست راست قرمز» نیک کِیو به عنوان آهنگ سریال ایدهآل است و جک وایت هم در پوششهای مختلف اینجا و آنجا ظاهر میشود و با آهنگهای «فکر میکنم بوی موش حس میکنم» و کاور آهنگ «عشق کوری است» گروه U۲ داستان را جلو میبرد.اگر مردم بیشتری این سریال را تماشا نکنند، من به عنوان منتقد تلویزیون تا حدودی مقصر هستم. من در فصل اول سریال راهم را گم کردم و از اپیزودهای آغازین تاریک آن خسته شدم. از نمایش بیرمنگام به عنوان شهر سبک مافیایی بدکاریهای بزرگ راضی نبودم و تا حدودی هم از شخصیت گریس که توانست این دنیای مردانه را با آوازخوانی خود قلقلک بدهد خوشم نیامد. هنوز هم تصمیم نگرفتم بگویم آیا «پیکی بلایندرز» ناگهان به شدت در فصل دوم تغییر کرده یا خیلی ساده قلب من به سوی نقصها و همچنین خارقالعاده بودن آن باز شده است. اما این احساس را دارم که ما حالا در خانواده شلبیها، یکی از سحرآمیزترین خانوادههای دراماتیک تلویزیون بریتانیا را داریم. به هزاران دلیل، این سریال باید یک فصل سوم داشته باشد.
با وجود اینکه این سریال اغلب به خاطر لهجههای نادرست مورد انتقاد قرار گرفته، بیشتر بازیگران سریال تایید کردند که لهجهها از نظر تاریخی صحت دارند. هلن مککروری حتی دقیقا اعلام کرده که لهجهها دقیقا گویشهای دهه ۱۹۲۰ بیرمنگام هستند. بر خلاف تمام اینها، بسیاری از بینندگان بریتانیایی سریال بر این باورند که میزان لهجهها تا حدودی پایین آورده شده تا برای بینندگان آمریکایی و دیگر کشورها هم جذاب باشند.
