ضرب المثل دست کسی را توی حنا گذاشتن

این ضرب‌المثل را درباره کسی به کار می‌برند که وسط کاری تنها گذاشته شده باشد یا در وضعیتی قرار گرفته باشد که هیچ کاری از او برنیاید.

در گذشته که وسایل آرایشی به فراوانی امروز نبود، مردان و زنان، دست، پا، سر و موی ریش و سبیل خود را حنا می‌بستند و از آن برای زیبایی و پاکیزگی و گاه برای جلوگیری از سردرد استفاده می‌کردند.

برای این کار به گرمابه می‌رفتند و در شاه‌نشین آن یعنی جایی که پس از خزینه در آن‌جا دور هم می‌نشستند، حنا را آب می‌کردند و دلاک حمام نخست موی سر و ریش و سبیل و گیسوی آنان را حنا می‌بست و سپس «دست و پایشان را توی حنا می‌گذاشت».
شخص حنابسته مجبور بود ساعت‌ها در گوشه‌ حمام بنشیند و از جای خود تکان نخورد تا رنگ، خودش را بگیرد و دست و پایشان به خوبی حنایی شود. در این چند ساعت آنان برای آن که حوصله‌شان سر نرود با کسانی که مانند خودشان دست و پای‌شان توی حنا بود باب گفت‌وگو را باز می‌کردند. این حالت که در آن شخص حنا بسته قادر به انجام هیچ کاری نبود، رفته‌رفته از چهار دیواری حمام بیرون آمد و در میان مردم به صورت ضرب‌المثل درآمد.

منبع،خراسان