خدایا تو چقدر مهربانی!!!

خدایا تو چقدر مهربانی!!!

همینک در مجله آنلاین فارسی ها با مطلب”خدایا تو چقدر مهربانی!!! ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

رحمت مختص

رحمت مختص رحمتي است كه به پيامبر اكرم(ص) و ائمه هدي (ع) اختصاص دارد، چنانكه در تفسير آيه ۱۰۵ سوره مبارک بقره “و الله يختص برحمته من يشاء،” از امام صادق(ع) روايت شده كه فرمود مختص به رحمت خدا رسول خدا (ص) و جانشين او است، براستي كه خداوند رحمتش را صد قسم آفريده است نود و نه قسمت آن را در نزد خود براي محمد(ص) و علي و عترت آن دو عليهما السلام ذخيره گردانيده و يك قسمت ديگر آن بر تمام موجودات گسترش شده است.

رحمت مشترک 

رحمت مشترک، لطف و توجه پروردگار است كه شامل همه مخلوقات مي شود و از سخن ارزشمند امام صادق(ع) که در بالا ذکر شد فهمیده می شود كه رحمت مختص چقدر عظيم است كه اين همه احسانها و بخششها و عنايات الهي كه از ابتداي خلقت تا قيامت بلكه تا ابديت خود پروردگار كه انتها ندارد بوده و هست، تنها يك قسمت از صد قسمت است و در وسعت اين رحمت همين بس كه از امام صادق(ع)روايت شده كه فرمود: زماني كه قيامت مي رسد،خداوند رحمت خود را گسترده مي سازد به گونه اي كه ابليس در رحمت خدا به طمع مي افتد.

رحمت خداوند در روايات‏

تبديل سيئات به حسنات

امام رضا عليه السلام از پدرانش، از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مى فرمايد:

به هنگام قيامت، حضرت محبوب بر قلب عبد مؤمن تجلّى مى كند و او را به تك تك گناهانش آگاه ساخته، سپس به لطف و مغفرتش به نحوى كه ملك مقرّب و نبىّ مرسل از آن آگاه نشود عبد را مورد نوازش قرار داده از گناهانش مى گذرد، و آنچه را كه بنده اش از آن كراهت دارد بر وى مى پوشاند، آنگاه به تمام سيّئاتش خطاب مى رسد: تبديل به حسنات شويد.

خدایا تو چقدر مهربانی!!!
رحمت الواسعه

حسن ظن به پروردگار

ابن رئاب مى گويد:

از حضرت صادق ع شنيدم: عبدى را به صف محشر مى آورند در حالى كه در دنيا به خودش ستم كرده، به او خطاب مى شود: آيا تو را به طاعتم امر نكردم و از معصيتم نهى ننمودم؟ عرضه مى دارد: چرا، ولى من مغلوب شهوت شدم، اگر به عذابم ببرى به گناهم بردى و هيچ ظلمى در حق من نكرده اى. امر مى شود او را به آتش ببرند. فرياد مى زند: من چنين گمانى به تو نداشتم. خطاب مى رسد: گمانت به من چه بود؟ عرضه مى دارد: بهترين گمان. امر مى شود او را به بهشت ببريد. سپس به عبد خطاب مى رسد: در اين ساعت، حُسن ظنّت به من برايت سودمند افتاد.

رحمت پروردگار در وسعت دادن بر بندگان

امام باقر عليه السلام از رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله روايت مى فرمايد:

مردى را در عرصه گاه محشر حاضر مى كنند، به او خطاب مى رسد: آنچه بر من حجّت دارى بازگو كن، عرضه مى دارد: پروردگارا! مرا آفريدى و هدايت كردى و به وسعت رزق و روزى سرافرازم نمودى، من هم تا بودم بر بندگانت وسعت دادم و در همه امور به آنان آسان گرفتم تا امروز بال رحمتت را بر من بگسترانى و در چنين گذرگاه و موقف مشكلى بر من آسان بگيرى. از پيشگاه حضرت ربّ العزّه- جلَّ ثناؤه و تعالى ذكره- خطاب مى رسد: بنده ام صادقانه سخن گفت، او را به بهشت ببريد.

در حدیثى از امیرمؤمنان على(علیه السلام) آمده است:

«خداوند نسبت به بندگاناش رحیم است و از رحمت او این است که یکصد شاخه رحمت آفریده، یکى از آن را بین تمام بندگان تقسیم کرده، و به واسطه آن، مردم نسبت به یکدیگر مهربان اند، و مادر نسبت به فرزند خود مهر مىورزد… در روز قیامت این رحمت را به نود و نه قسمت دیگر اضافه مى کند، و با همه آنها امت پیغمبر اسلام(صلى الله علیه وآله) را مشمول رحمتاش قرار مى دهد!»

پیشی گرفتن رحمت خدا بر تقدیر و سرنوشت

در زمان حضرت موسی (ع) یک زن پاک سرشت نزد حضرت موسی (ع) آمد و به او گفت: ای پیامبر خدا برای من دعا کن که خدا به من فرزندی صالح عطا کند تا قلبم را شاد کند. حضرت موسی دعا کرد، ندا آمد: ای موسی آن زن را عقیم آفریدیم.
حضرت موسی به زن گفت: خداوند فرمودند که شما را عقیم آفریده.
زن یکسال بعد آمد و مجددا از حضرت موسی خواست که دعا کند تا خداوند متعال به او فرزند صالح عطا کند. حضرت موسی دوباره دعا کرد. خداوند مجددا فرمود: ما این زن را نازا آفریده ایم.
بعد از یکسال حضرت موسی زن را دید که یک کودک در آغوش دارد. از او پرسید: این فرزند کیست؟ آن زن گفت: فرزند من است. حضرت موسی به خدا عرض کرد: بارالها، چگونه این زن فرزند دارد در حالیکه عقیم است؟؟

خداوند فرمود: موسی هر بار که به او گفتم: عقیم، او مرا رحیم خواند. پس رحمت من بر تقدیر و سرنوشت پیشی گرفت و به او فرزند عطا کردم. (سبحانك ربي أرحمك)، پاک و منزه است پروردگار رحیم و مهربان، تنها اوست که به ندای ما گوش می دهد.

اسباب رحمت

قرآن مجید براي تحصيل رحمت واسعه الهي به اسباب و وسائلي اشاره می کند که لطف و عنایت خدا را در پی دارد. از جمله آیه ۵۶ سوره نور مي فرمايد؛ و نماز را به پا داريد و زكات را ادا نماييد و پيامبر را اطاعت كنيد، اميد است كه مورد رحمت واقع شويد.

آیه ۱۳۲ سوره بقره فرمانبرداري از خدا و رسول (ص) را مایه رحمت می داند و می فرماید: از خدا و رسول پيروي نماييد اميد است مورد رحمت واقع شويد.

همچنیت آیه ۴۶ سوره نمل استغفار و طلب بخشش از درگاه پروردگار را موجب رحمت می داند و می فرماید: چرا از خداوند طلب مغفرت نمي كنيد بلكه مشمول رحمت واقع شويد.

همچنین آيه ۱۰ سوره حجرات و  آيه ۱۵۷ سوره بقره، اصلاح ميان برادران و شكيبايي در برابر مصائب و آزمايشها و موارد فراوان ديگر که خود بحث مفصلی را می طلبد از اسباب رحمت ذکر می کند.

تنها كارى كه ما بايد در پيشگاه مقدس او انجام دهيم ، اقرار به كوچكى و حقارت و عظمت و بزرگى اوست و به خصوص بر ما واجب است از خود و همه شؤون خود چشم پوشيده و فقط به عظمت و جلال آن جناب خيره شويم كه به قول عارف وارسته ،و البته ترک هر آنچه او بر ما حرام کرده است.

فيض  :

خدايا مرا از من آزاد كن
ضميرم به عشق خود آباد كن
سرم را به ياد خودت زنده كن
روان مرا منبع ياد كن
به روى خودت باز كن ديده‏ام
دلم را به نظاره‏ات شاد كن
خرابم كن از مستى و بى خودى

وجودم به ويرانى آباد كن
به فردوس اعلاى راهى نما

به علم لدنيم ارشاد كد

درونم به اسرار معمور دار
برونم به طاعات آباد كن
ز شيطان و نفسم پناهى بده
زجور اعاديم آزاد كن
بس اندوه و غم بر سر هم نشست
گشادى بده سينه را شاد كن
بود فيض در بند خود تا به كى
خدايا دلى از من آزاد كن

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.